18. Film
>>>>>>>>>> Wallace en Grommit . A man and his dog. Het betreft een aantal animatiefilms van Nick Park van de Aardman Animations studio. Bijzonder is dat de figuren en alle decors zijn gemaakt van klei en met stop-motion tot leven zijn gebracht. Bekende films zijn A grand Day Out en The Wrong Trousers . De figuren die werden gebruikt in de films bestonden uit vele exemplaren, ieder bijvoorbeeld met een andere gezichtsuitdrukking. Bij een brand in de studio’s is destijds een grote hoeveelheid figuren letterlijk in rook opgegaan en moest alles weer opnieuw worden gemaakt. Na Wallace en Grommit werden in dezelfde traditie nog films genaakt over Shaun The Sheep. Dollywood is de naam van de animatiestudio’s van Joop Geesink. Hij werkte met poppen die in stop-motion tot leven kwamen. Hij is vooral bekend geworden door de vele reclamefilmpjes, onder andere voor Philips en Amstel. Mooi is dat zijn stijl zeer eigen en dus herkenbaar is.
Wat is beter, de film of het boek? Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik neig toch tot de stelling dat het beter is eerst het boek te lezen en daarna de film te bekijken (in gevallen dat een boek verfilmd is natuurlijk). En dat heeft tot gevolg dat de film meestal minder goed is dan het boek, omdat je bij het lezen een eigen beeld opbouwt van de personen en omgeving in het boek. Het is niet verwonderlijk dat dat beeld niet overeenkomt met de manier waarop een filmmaker er tegen aan kijkt. Bovendien is het zo dat in een boek van een paar honderd pagina´s veel details en achtergrond kan worden gegeven die je in een speelfilm nu eenmaal moet missen. Het omgekeerde heeft ook zo z´n effecten. Zo heb ik The world according to Garp eerst als film gezien en heb ik daarna pas het boek gelezen. De hoofdrol wordt gespeeld door Robin Williams en bij het lezen was hij in mijn gedachten ook de hoofdpersoon in het boek. Erger nog, bij veel van de boeken van John Irving, de auteur van Garp, zie ik ook steeds weer Robin Williams als personificatie van de hoofdpersoon.
De klassieke vraag: film of boek?
18. Film
>>>>>>>>>> Wallace en Grommit . A man and his dog. Het betreft een aantal animatiefilms van Nick Park van de Aardman Animations studio. Bijzonder is dat de figuren en alle decors zijn gemaakt van klei en met stop- motion tot leven zijn gebracht. Bekende films zijn A grand Day Out en The Wrong Trousers . De figuren die werden gebruikt in de films bestonden uit vele exemplaren, ieder bijvoorbeeld met een andere gezichtsuitdrukking. Bij een brand in de studio’s is destijds een grote hoeveelheid figuren letterlijk in rook opgegaan en moest alles weer opnieuw worden gemaakt. Na Wallace en Grommit werden in dezelfde traditie nog films genaakt over Shaun The Sheep. Dollywood is de naam van de animatiestudio’s van Joop Geesink. Hij werkte met poppen die in stop-motion tot leven kwamen. Hij is vooral bekend geworden door de vele reclamefilmpjes, onder andere voor Philips en Amstel. Mooi is dat zijn stijl zeer eigen en dus herkenbaar is.
De klassieke vraag: film of boek?
Wat is beter, de film of het boek? Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik neig toch tot de stelling dat het beter is eerst het boek te lezen en daarna de film te bekijken (in gevallen dat een boek verfilmd is natuurlijk). En dat heeft tot gevolg dat de film meestal minder goed is dan het boek, omdat je bij het lezen een eigen beeld opbouwt van de personen en omgeving in het boek. Het is niet verwonderlijk dat dat beeld niet overeenkomt met de manier waarop een filmmaker er tegen aan kijkt. Bovendien is het zo dat in een boek van een paar honderd pagina´s veel details en achtergrond kan worden gegeven die je in een speelfilm nu eenmaal moet missen. Het omgekeerde heeft ook zo z´n effecten. Zo heb ik The world according to Garp eerst als film gezien en heb ik daarna pas het boek gelezen. De hoofdrol wordt gespeeld door Robin Williams en bij het lezen was hij in mijn gedachten ook de hoofdpersoon in het boek. Erger nog, bij veel van de boeken van John Irving, de auteur van Garp, zie ik ook steeds weer Robin Williams als personificatie van de hoofdpersoon.