Wist je dat?
Pseudoniemenkoning
Hugo Brandt Corstius staat (stond) bekend als een uiterst creatief mens. Ik heb hem in m’n jeugd leren kennen als Piet Grijs, een vaste columnist in Vrij Nederland. Dat was, hoe kan het ook anders, in de roerige jaren zestig. Grijs nam geen blad voor de mond en veegde wekelijks de vloer aan met de gevestigde orde. Later kwam ik hem tegen als auteur in Propria Cures, het studentenblad van de GU. Overigens: vaste waarde bij dat blad was Rogier Proper (de overeenkomst met de titel was wellicht toevallig). Proper testte onder meer de vrijheid van meningsuiting uit door prinses Beatrix openlijk te beledigen. Destijds goed voor drie weken celstraf. Proper werd later één van de tekstschrijvers voor Wim T. Schippers, uit zijn tijd als Jacques Plafond. Langzamerhand bleek dat Brandt Corstius onder veel namen publiceerde. Hij is wereldberoemd in Nederland geworden als Battus. Toen bleek nog eens duidelijk wat een taalgenie hij was. Blader voor de grap maar eens in het Opperlans Woordenboek en geniet van de (zeer) vele spitsvondigheden. Misschien een aardig idee om een aparte rubriek met taalvindingen op te gaan nemen. Brandt Corstius bleek naderhand 34 pseudoniemen te gebruiken; tenminste dat is het aantal dat het Nationaal Pseudoniemen Archief vermeldt. Dat de appel niet ver van de boom valt blijkt uit het feit dat de kinderen van Brandt Corstius (Jelle en Aaf) ook bekende columnisten zijn geworden. Jelle is bovendien bekend geworden door zijn vele reizen naar, en reportages over Oost-Europa.
RAL code
Vooral bij verf wordt je vaak het bos ingestuurd als het over kleuren gaat. Een fancy kleurennaam is blijkbaar een goed verkoopargument, vooral als het een bepaalde sfeer oproept. Wel vervelend als je verf Van een bepaalde kleur zoekt, bijvoorbeeld omdat je bestaand schilderwerk wil aanvullen of bijschilderen. Nooit geweten hoe dat werkt maar voor de kenner is er wel degelijk een systeem en een uniformering aanwezig, die ook breed wordt gebruikt in de bouw. Het gaat om de zogenoemde RAL code. Dit staat voor ReichsAusschuss für Lieferbedingungen die, de naam zegt het al, door Duitsland wordt onderhouden. De code bestaat al vanaf 1927. Als voorbeeld: de kozijnen van ons huis zijn RAL 9001. De formele kleurnaam die hier bij hoort is Crèmewit, maar is onder vele benamingen te koop in de bouwmarkt. Oplossing voor het probleem is de aanschaf van een RAL waaier, waarmee je op zicht de kleur kunt matchen
Wist je dat?
Pseudoniemenkoning
Hugo Brandt Corstius staat (stond) bekend als een uiterst creatief mens. Ik heb hem in m’n jeugd leren kennen als Piet Grijs, een vaste columnist in Vrij Nederland. Dat was, hoe kan het ook anders, in de roerige jaren zestig. Grijs nam geen blad voor de mond en veegde wekelijks de vloer aan met de gevestigde orde. Later kwam ik hem tegen als auteur in Propria Cures, het studentenblad van de GU. Overigens: vaste waarde bij dat blad was Rogier Proper (de overeenkomst met de titel was wellicht toevallig). Proper testte onder meer de vrijheid van meningsuiting uit door prinses Beatrix openlijk te beledigen. Destijds goed voor drie weken celstraf. Proper werd later één van de tekstschrijvers voor Wim T. Schippers, uit zijn tijd als Jacques Plafond. Langzamerhand bleek dat Brandt Corstius onder veel namen publiceerde. Hij is wereldberoemd in Nederland geworden als Battus. Toen bleek nog eens duidelijk wat een taalgenie hij was. Blader voor de grap maar eens in het Opperlans Woordenboek en geniet van de (zeer) vele spitsvondigheden. Misschien een aardig idee om een aparte rubriek met taalvindingen op te gaan nemen. Brandt Corstius bleek naderhand 34 pseudoniemen te gebruiken; tenminste dat is het aantal dat het Nationaal Pseudoniemen Archief vermeldt. Dat de appel niet ver van de boom valt blijkt uit het feit dat de kinderen van Brandt Corstius (Jelle en Aaf) ook bekende columnisten zijn geworden. Jelle is bovendien bekend geworden door zijn vele reizen naar, en reportages over Oost-Europa.
RAL code
Vooral bij verf wordt je vaak het bos ingestuurd als het over kleuren gaat. Een fancy kleurennaam is blijkbaar een goed verkoopargument, vooral als het een bepaalde sfeer oproept. Wel vervelend als je verf Van een bepaalde kleur zoekt, bijvoorbeeld omdat je bestaand schilderwerk wil aanvullen of bijschilderen. Nooit geweten hoe dat werkt maar voor de kenner is er wel degelijk een systeem en een uniformering aanwezig, die ook breed wordt gebruikt in de bouw. Het gaat om de zogenoemde RAL code. Dit staat voor ReichsAusschuss für Lieferbedingungen die, de naam zegt het al, door Duitsland wordt onderhouden. De code bestaat al vanaf 1927. Als voorbeeld: de kozijnen van ons huis zijn RAL 9001. De formele kleurnaam die hier bij hoort is Crèmewit, maar is onder vele benamingen te koop in de bouwmarkt. Oplossing voor het probleem is de aanschaf van een RAL waaier, waarmee je op zicht de kleur kunt matchen