Wist je dat?
Bashing op internet: een déjà vu
In dit tijdsgewricht (2020) bestaat de plaag om mensen via de sociale media te bekritiseren en voor rotte vis uit te maken (wat niet al te smakelijk is, zowel letterlijk als figuurlijk). Met de opkomst van de sociale media is het heel gemakkelijk geworden om over alles en nog wat een mening de wereld in te sturen. Dat kan via je eigen naam, maar personen die graag anderen belasteren doen dat meestal via een alias. Natuurlijk kun je dit duiden als een moderne vorm van roddelen. In vroeger tijden, vooral in lokale gemeenschappen, waar men elkaar kende, was het een bekend verschijnsel dat er geroddeld werd. Alleen lijkt me de toon behoorlijk in agressiviteit te zijn toegenomen. En omdat het niet meer van mond tot oor gaat maar via massamedia is het bereik en de impact natuurlijk veel groter. Grappig is dat er al eerder een vorm van bekritisering bestond via (toendertijd) massamedia. Ik doel hier op het bestaan van het fenomeen “ingezonden brief”. Al begin 20e was het bekend dat er een aantal mensen was die onder een schuilnaam kritische ingezonden stukken naar kranten stuurden. Veelal werden hierin publieke figuren zoals politici hard aangevallen. Dit fenomeen wordt prachtig beschreven in de roman “Publieke werken” van Thomas Roosenboom.
Je kent dat vast wel. als je met een vliegtuig reist en je bent net geland, dan wordt er meestal enorm hard geremd. Uiteraard is dat afhankelijk van de lengte van de landingsbaan, maar bijna standaard voel na de ‘touchdown’ dat de piloot stevig in de remmen gaat… Tenminste dat dacht ik altijd, totdat ik een documentaire zag op Discovery over hoe zoiets werkt. Een (straal-)vliegtuig is namelijk toegerust met zogenoemde straalomkeerders. Te simpel om waar te zijn. Die straalomkeerder bestaat uit twee schuine kleppen die achter de uitlaat van een straalmotor kunnen worden geschoven, waardoor de lucht die uit motor komt naar voren wordt geblazen en zodoende het vliegtuig enorm sterk afremt. Je moet er maar opkomen.
Straalomkeerders
Wist je dat?
Bashing op internet: een déjà vu
In dit tijdsgewricht (2020) bestaat de plaag om mensen via de sociale media te bekritiseren en voor rotte vis uit te maken (wat niet al te smakelijk is, zowel letterlijk als figuurlijk). Met de opkomst van de sociale media is het heel gemakkelijk geworden om over alles en nog wat een mening de wereld in te sturen. Dat kan via je eigen naam, maar personen die graag anderen belasteren doen dat meestal via een alias. Natuurlijk kun je dit duiden als een moderne vorm van roddelen. In vroeger tijden, vooral in lokale gemeenschappen, waar men elkaar kende, was het een bekend verschijnsel dat er geroddeld werd. Alleen lijkt me de toon behoorlijk in agressiviteit te zijn toegenomen. En omdat het niet meer van mond tot oor gaat maar via massamedia is het bereik en de impact natuurlijk veel groter. Grappig is dat er al eerder een vorm van bekritisering bestond via (toendertijd) massamedia. Ik doel hier op het bestaan van het fenomeen “ingezonden brief”. Al begin 20e was het bekend dat er een aantal mensen was die onder een schuilnaam kritische ingezonden stukken naar kranten stuurden. Veelal werden hierin publieke figuren zoals politici hard aangevallen. Dit fenomeen wordt prachtig beschreven in de roman “Publieke werken” van Thomas Roosenboom.
Je kent dat vast wel. als je met een vliegtuig reist en je bent net geland, dan wordt er meestal enorm hard geremd. Uiteraard is dat afhankelijk van de lengte van de landingsbaan, maar bijna standaard voel na de ‘touchdown’ dat de piloot stevig in de remmen gaat… Tenminste dat dacht ik altijd, totdat ik een documentaire zag op Discovery over hoe zoiets werkt. Een (straal-)vliegtuig is namelijk toegerust met zogenoemde straalomkeerders. Te simpel om waar te zijn. Die straalomkeerder bestaat uit twee schuine kleppen die achter de uitlaat van een straalmotor kunnen worden geschoven, waardoor de lucht die uit motor komt naar voren wordt geblazen en zodoende het vliegtuig enorm sterk afremt. Je moet er maar opkomen.
Straalomkeerders